Het wierdendorp Ezinge is bekend vanwege de uitzonderlijke archeologische vondsten en de continuïteit van bewoning vanaf de late ijzertijd tot heden.

 

Tussen 1923 en 1934 werd een groot deel van de wierde van Ezinge onderzocht door het Biologisch-Archeologisch Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen.

 

Artikel van Egge Knol over een urn die in 1875 in de kleine wierde De Bouwerd werd gevonden.

 

De wierdebewoners legden de doden ergens neer totdat de weke delen waren vergaan. Honden speelden daar misschien een rol bij.

 

In de IJzertijd woonden de mensen in lemen boerderijen, die ze voornamelijk gebruikten voor overnachting, koken en het opslaan van spullen.

 

Daar woont een armzalig volk op hoge terpen of eigenhandig gebouwde stellages, zodat hun huizen uitsteken boven de hoogste waterstanden.

 

Geschiedenis in vogelvlucht van de wierden en terpen en hun bewoners. Van 700 - 500 voor Christus tot op de dag van vandaag.

 

In 400 jaar na Chr. komt er een einde aan de bloeiperdiode van Ezinge en de andere wierdedorpen, en ze raken ontvolkt.

 

Hogerop gaan wonen, in de geest van wat de IJzertijdbewoners ook al bedacht hadden: je zaakjes droog houden door ze op een ophoging te plaatsen.

 

Wierdebewoners hadden een veel gevarieerder menu dan decennialang is aangenomen, en waren ook prima in staat daar zelf voor te zorgen.

 

In een wierde bij Adorp zijn bij archeologische opgravingen talrijke resten uit de Romeinse tijd gevonden.

 

Ben Westerink over misschien wel het oudste cultuurlandschap van Noordwest-Europa. Zie ook deze pagina op RTV-Noord.